Klompenpaden

Ik word af en toe wat ibbel van alle klompenpaden, struinpaden, ommetjes, kerkepaden die er bij komen. Iedere dag wordt er ergens wel een geopend. Wie moet dat allemaal onderhouden? Wie moet er wandelen? Wie heeft er behoefte aan?
Maar een discussie die ik gisteren bijwoonde zet 't weer op z'n plaats. In de afgelopen tien jaar, zo blijkt uit onderzoek van Landschap Overijssel - en het zal elders niet anders zijn - is er 'groen' bij gekomen. Dat is het gevolg van de aanleg van compensatiegroen, ecologische zones, plas-dras, etc. Maar gelijktijdig verdwijnt het kleine 'groen' - landschapselementen in het jargon. Het landschap is als gevolg grover, schraler geworden.
Daarom zijn de ommetjes prima. Want bij ieder ommetje zijn weer zoveel mensen en groepen betrokken die zich inzetten zonder alle natuurcontracten, groen blauwe diensten, natuurdoeltypen, ecologische dit en dat. Het zal toch van gezamenlijke inzet moeten komen en niet van alle bureaucratische op persoonlijk profijt gerichte regelingen, waarvoor RUD's nu worden ingericht. Hou die term trouwens in de gaten, het wordt de nieuwe bureaucratie. De grote zorgverzekeraars voor de openbare ruimte.

Gerard Hendrix