Ambtenaar en bewoners, een paar apart

Vandaag in Leuven voor de Plattelandsacademie van de Landelijke Gilden, de plattelandsafdeling van de Boerenbond, een referaat mogen houden over Agrarisch Erfgoed (in) Nederland.
Het was een vol (ochtend)programma, veel belangstelling en interessante inleidingen.
Het venijn zat in de staart. Er kwamen drie reacties uit de zaal en die waren alle drie bijna emotioneel, boos. Terwijl het hoofd van, zeg maar, de afdeling RO van het Vlaamse Ministerie, verteld had over de zorg waarmee dossiers over monumenten werden behandeld, was een vragensteller duidelijk: ik heb in al die jaren één keer een ambtenaar gezien voordat mijn oude boerderij aangewezen werd als monument en ik als agrarisch bedrijf geen kant meer op kan.
Wat er ook van waar is, het was pijnlijk en deed veel van het positieve van de ochtend teniet.
Want ook ik had in mijn bijdrage allemaal positieve Herbestemmingen laten zien en niet echt gerept van de problemen bij de totstandkoming ervan. Ik wilde de vraagstellers nog troosten met de opmerking dat er bij ons ook veel wordt geklaagd en het soms ook mis gaat.
Maar dit jaar is positief en blijft dat.
Men luisterde overigens met aandacht naar het verhaal over onze Jaar van de Boerderij en andere ervaringen. Wie weet komt er een vervolg.

Gerard Hendrix